Stemming – 
/ gewicht – 55 kg
Er is inmiddels een week voorbij. Geen lekkere week, achteraf. Het lichaam is gewoon op denk ik. Inspanningen worden zwaarder, tegen de middag wordt je gewoon moe. Het lijkt of de slokdarm verstopt is. Na het eten voel ik me net een koe die alles herkauwt. Het komt gewoon terug. En dan die boosheid die komt en gaat. Ik ben soms onberekenbaar. Hoe goed ik mijn best doe en hoe graag ik het wil, ik kan het maar niet controleren. Ook een (gedocumenteerde) bijwerking van chemo. Fijn hé, ik ben van nature al zo’n heetgebakerd ventje….
Zaterdag in ieder geval 4 km gefietst en 1,5 uur gesport. Vandaag hetzelfde aantal kilometers gefietst en een uurtje gesport. Ik blijf erbij, sporten helpt echt. Het houdt mijn stemming goed en mijn lichaam voelt voldaan aan. Deze week wil ik proberen zo goed mogelijk te eten en extra conditie op te doen voor de laatste chemo aanstaande maandag. Hopelijk is het lichaam dan zo aangesterkt dat ik sneller kan herstellen van de laatste chemo.
Ben overigens erg blij dat dit gedeelte van de behandeling erop zit. Alles wat maar aan iets chemisch ruikt bijvoorbeeld toilet blokken, schoonmaakmiddelen enzovoorts maakt mij misselijk en brengt mij meteen in gedachten naar de chemo afdeling in het ziekenhuis. Wist niet dat geuren zulke ‘mind tricks’ kunnen uithalen met je hersenen dat je je gewoon rot voelt. Maar goed, nog exact één week en dan weer aan het gif en dan hopelijk de laatste!
Verder merk ik dat steeds minder zin krijg om te eten. Komt ook voornamelijk omdat ik me al ‘vol’ voel van het eten. Is trouwens ook een bekende bijwerking. Ik laat me echter niet kennen en in dit geval gaat het verstand gewoon op nul. Ik zorg iedere dag dat ik ontbijt, mijn middageten en avondeten eet. Gewoon maar dom kauwen en slikken. Wel zie ik toch dat ik geen vet meer heb, het gevoel heb of ik op mijn reserves loop. Een mooie bijkomstigheid is wel dat mijn spieren mooi “droog” zijn.
Welterusten!