Chemo nummer 8

Stemming 🙂 / gewicht – 55 kg

Goed morgen is het zover! De laatste chemo van de kuur. Hopelijk is dit ook echt de laatste!! De tijd zal het leren.

Er is inmiddels bijna een week verlopen. Deze week ben ik bewust bezig geweest om mijn lichaam voor te bereiden voor de chemo van morgen. De hele week veel gesport. Vandaag nog 10,8 km gefietst. Goed gegeten enzovoorts. Morgen weet ik meteen ook of het drankje voor de bloedarmoede heeft geholpen. Dat moet blijken uit de uitslag van de bloedwaarden. Op dit moment voel ik me fit voor morgen. Vrijdag zat ik bij de oncoloog verpleegkundige voor de controle voor de chemo. Zij zei tegen mij dat ik een redelijk uniek geval ben en dat zij zich verbaasd over mijn lichamelijke conditie. Ze vertelde mij dat Hodgkin een kanker is die zich vooral bij jonge mensen voorkomt. Gevallen van mijn leeftijd vallen in de categorie “oud”. De ervaring van haar is dat naarmate de kuur vordert de (jonge en ook sporters) mensen ondanks hun goede conditie het uiteindelijk toch moeten “afleggen” tegen de bijwerking van de chemo. Ze ziet ze dan letterlijk en figuurlijk achteruit gaan. Van mij vond ze het verbazingwekkend hoe fit en fris ik elke keer bij haar op de afspraak ben gekomen. Toevallig kwam ik deze vrijdag ook nog eens met een sporttas binnenlopen omdat ik na deze afspraak ben gaan sporten. Toch wel leuk zo’n compliment.  Lees verder “Chemo nummer 8”

Een week na chemo 7

 Stemming – :-) / gewicht – 55 kg

Er is inmiddels een week voorbij. Geen lekkere week, achteraf. Het lichaam is gewoon op denk ik. Inspanningen worden zwaarder, tegen de middag wordt je gewoon moe. Het lijkt of de slokdarm verstopt is. Na het eten voel ik me net een koe die alles herkauwt. Het komt gewoon terug. En dan die boosheid die komt en gaat. Ik ben soms onberekenbaar. Hoe goed ik mijn best doe en hoe graag ik het wil, ik kan het maar niet controleren. Ook een (gedocumenteerde) bijwerking van chemo. Fijn hé, ik ben van nature al zo’n heetgebakerd ventje….

Zaterdag in ieder geval 4 km gefietst en 1,5 uur gesport. Vandaag hetzelfde aantal kilometers gefietst en een uurtje gesport. Ik blijf erbij, sporten helpt echt. Het houdt mijn stemming goed en mijn lichaam voelt voldaan aan. Deze week wil ik proberen zo goed mogelijk te eten en extra conditie op te doen voor de laatste chemo aanstaande maandag. Hopelijk is het lichaam dan zo aangesterkt dat ik sneller kan herstellen van de laatste chemo.

Ben overigens erg blij dat dit gedeelte van de behandeling erop zit. Alles wat maar aan iets chemisch ruikt bijvoorbeeld toilet blokken, schoonmaakmiddelen enzovoorts maakt mij misselijk en brengt mij meteen in gedachten naar de chemo afdeling in het ziekenhuis. Wist niet dat geuren zulke ‘mind tricks’ kunnen uithalen met je hersenen dat je je gewoon rot voelt. Maar goed, nog exact één week en dan weer aan het gif en dan hopelijk de laatste!

Verder merk ik dat steeds minder zin krijg om te eten. Komt ook voornamelijk omdat ik me al ‘vol’ voel van het eten. Is trouwens ook een bekende bijwerking. Ik laat me echter niet kennen en in dit geval gaat het verstand gewoon op nul. Ik zorg iedere dag dat ik ontbijt, mijn middageten en avondeten eet. Gewoon maar dom kauwen en slikken. Wel zie ik toch dat ik geen vet meer heb, het gevoel heb of ik op mijn reserves loop. Een mooie bijkomstigheid is wel dat mijn spieren mooi “droog” zijn.

Welterusten!