Stemming – 
/ 
/ gewicht – 60,5 kg
Lieve lezers, het duurde even maar hier ben ik weer. Een paar dagen geleden had ik al verteld dat mijn pc wat problemen gaf. Nou vandaag en gisteren eigenlijk weer. Hoe dan ook, hier ben ik weer. Met een beetje prutsen kom je een heel eind 😉 .
Ik begin eerst met iets leuks, iets onverwachts maar wat mij erg heeft geraakt en graag met jullie wil delen. Gisteren kreeg ik deze kaart met op de achterzijde hele lieve woorden die ik graag zou willen vertellen aan jullie. Ik doe het echter maar niet aangezien ik niet weet of de afzenders dit kunnen waarderen.
De kaart is afkomstig van hele leuke mensen die wij hebben leren kennen op de rugby club. P. hun zoon speelt samen met J. in het team. Deze zelfde mensen hebben mij ook gevraagd om een weekje bij hun op de vakantie bestemming te komen zodat ik niet alleen thuis zit. Dat is toch top? M. en A. bedankt. Al deze kleine dingen zijn een GROTE hulp voor mij waar ik een hoop positieve energie uit haal.
Goed, donderdagochtend moest ik voor controle naar de oncoloog verpleegkundige voor een tussentijdse evaluatie. Kijken hoe de chemo’s er in hebben gehakt….. Verteld dat ik er vooralsnog weinig last van heb gehad. Verder vertelde ik haar over mijn keel en dat ik de huisarts hier naar had laten kijken. Ik heb gelijk voor maandag aanstaande mijn bloed laten afnemen. Even in de middag werd ik door oncoloog verpleegkundige gebeld. Ze vertelde dat ze overleg met de hematoloog heeft gehad en dat hij foto’s van mijn longen en holtes (keel, neus) wil laten maken. Dus zo gezegd zo gedaan. Ik kon om drie uur terecht. De uitslag zou vrijdag telefonisch worden doorgegeven.
Vrijdag ben ik inderdaad gebeld. Mijn bloedwaarden zijn goed. Voor maandag heb ik de GO om de derde chemokuur te ondergaan. Ook de foto’s zijn in orde. De hematoloog zei geen rare dingen op de foto gezien te hebben. Dat is een pak van mijn hart want ik was als de dood dat Hodgkin gebied in de keel zou hebben veroverd.
Gisteren niets noemenswaardig gedaan.
Vandaag ben ik de dag begonnen met sporten. Ik ben ongeveer 2,5 uur bezig geweest. Hebben jullie bovenaan gezien hoeveel ik weeg! Zo zwaar ben ik nog nooit geweest. Als ik niet oppas word ik een klein dik propje met wat beentjes eronder. Lekker met de rugby, een wingman die niet door het veld rent maar rolt. Aan de andere kant is het maar beter zo dan andersom. Zie die dikke pens maar als een stukje verdediging tegen de chemo. Kan op dit moment alles gebruiken; zo ook een vette pens 😉
Maar goed, ik ben blij dat het lijf meewerkt en dat ik nog lekker ouderwets kan sporten. Verder vandaag naar de verjaardag gevierd van B. en M. was gezellig. Het blijft alleen moeilijk om tijdens het praten mijn emoties onder controle te houden. Echt balen!
Mijn neef en zijn vrouw, M&M, vieren hun eerste jaar huwelijk vandaag. Had daar graag nog even heen gewild. Jammer genoeg, ben ik daar net iets te moe voor. Weer zoiets wat ik door deze ellende moet missen.
Nog 1 dag en dan wordt ik twee weken gescheiden van vrouw en kinderen. Iedere keer als ik hieraan denk of het aan iemand moet vertellen dan moet ik mijn best doen om de tranen achter de ogen te houden. Ik vind dit zo verschrikkelijk! Hopelijk kan M. even twee weken ontspannen en de batterij op laden. Voor de kinderen even een andere omgeving dan continue geconfronteerd te worden met hun zieke pa.
Tot morgen. het is weer “mooi” geweest voor vandaag.