Stemming 🙂 / gewicht – 59 kg
Nummer 5 zit erin. Dat ging trouwens niet van harte moet ik zeggen. De laatste chemo “medicijn” van de vier brandde als het ware in mijn ader. Dat deed wel pijn. De verpleegkundige had nog van alles geprobeerd. Een betere mengverhouding met het “water” waarmee het verdund wordt. Een heatpack op mijn arm. Maar niet mocht helpen. Ik heb het maar zo gelaten. Op mijn tanden gebeten todat het voorbij was.
De volgende keer neem ik wel de rechterarm. Die is nog vrij van de chemo geweest. Hopelijk geeft dat verlichting.
Ik wilde nog even wat vertellen over mijn zwager J-W. Hij is al eens eerder in deze blog ter sprake geweest en tijdens de chemo bedacht ik mij iets waar ik niet eerder bij had stilgestaan. Iets wat ik trouwens wel wist. Tijdens de chemo kreeg ik nog een sms antwoord van J-W. In zijn berichtje schreef hij dat ie de volgende sessie mij weer zou komen bezoeken. Oh, wat aardig denken jullie dan. Eigenlijk is het meer dan aardig, het bevestigt maar weer mijn conclusie eerder hier in de blog. Dat ga ik trouwens niet nu herhalen want anders krijgt ie spatjes.
Goed, maar waarom dan meer dan aardig? Vanmorgen bedacht ik me dat J-W een hekel heeft aan ziekenhuizen, de geur, NAALDEN enz. Kortom een plek waar hij bijna uit principe niet komt. Hij kan zelfs zo zijn dat ie er zo draaierig van word met alle gevolgen van dien. Toch komt hij mij bezoeken. Goed hé. En op die plek waar ik vanmorgen heb gezeten zitten wat naalden 😉 . Dat moest even van het hart en bij deze dus.
Inmiddels is het nu 20:55u. Ik heb kunnen eten zonder te hoeven hikken.
Ik ben vanochtend anders begonnen. De twee voorlaatste keren chemo gingen gepaard met een dikke slokdarm en hikken. Ik heb getracht te achterhalen wat ik anders heb gedaan voordat ik dit soort bijverschijnselen van de chemo kreeg. Het enige wat ik mij echter kon bedenken is, dat voordat ik naar de chemo date ging ik een stevig ontbijt nam. Dat heb ik vanmorgen dus ook gedaan en tijdens de chemo ook gegeten. Verder ben ik erachter gekomen dat het snuiven van zout water goed helpt tegen de slijmvlies klieren en de opgezwollen slokdarm. Het lijkt te helpen want heb nu nog geen last. Hopelijk blijft het zo. Niet te hard opzeggen want je weet het, dat is vragen om ellende.
Oh ja, ik heb zelfs weer eens “roedjak” gegeten. Althans een door mij gefabriceerde variant. Zonder suiker, wel heel heet. Niet zo lekker als mijn ouderwetse roedjak, maar ja het gaat om het idee. Was trouwens ook om te zien of ik hiervan zou gaan hikken. Jaja, ondanks alles blijf ik, zolang ik gaat, tot het uiterste te gaan om te zien hoeveel ik kan lijden en of mijn eigen “analyses” helpen.
Eén ding is zeker, zwaarder wordt het wel. Dat merk ik zeker. Verder begint nu ook het haar uit te vallen. Het begint nu bij mijn kuiten. We zullen zien hpe dit zich ontwikkelt. Over dat haaruitval houd ik jullie op de hoogte. Dat is namelijk bij een heel gevoelig onderwerp.
Roland en zijn haar. Dat is het zelfde vragen of een koe uiers heeft. Ik weet het, het is niet zoveel meer en zeker niet wat het is geweest maar sommige dingen veranderen niet. Bij mij is dat een ijdel trekje als het over de “bedekking” gaat.
Goed als laatste nog een foto’s. De uitslag van de PET scan.
Morgen horen jullie het hoe de nacht is verlopen en kan ik hopelijk melden dat ik nog steeds hik vrij ben.
Alvast welterusten.