stemming 🙂 / 57 kg
Goed, een nieuwe dag dus na chemo nummer 5. In ieder geval redelijk geslapen. Op de bank weliswaar want beneden is ons “chemo” toilet in verband met de giftige stoffen die ik uitscheidt. De eerste week na de chemo sta ik zeg maar onder quarantaine en doe ik mijn behoefte dus op het chemo toilet. Meestal slaap ik de eerste paar dagen op de bank omdat ik ontzettend veel moet plassen. Zou ik niet op de bank slapen dan moet ik trap op en trap af. Bovendien maak ik dan misschien de anderen wakker.Ok, de nacht gelukkig zonder de hik doorgebracht. De rest van de dag tot nu eigenlijk ook. We hebben vandaag later dan normaal gegeten, zo rond 19:30u. De maaltijd bestond uit krieltjes, stukje hamburger en een verse salade. Blijkbaar toch iets te zwaar geweest want heb net weer spontaan zitten hikken. Opletten dus voor de volgende keer. Weer het gevoel of alles in de slokdarm rond de keel en borst blijft hangen. Nu heb ik wel medicatie gekregen voor dit probleem (toen ik voor de uitslag van de PET scan moest). Ik zag echter dat het een kuur is en bij het lezen van de bijsluiter heb ik besloten de medicijnen te nemen als het echt niet gaat. Van de bijwerkingen werd ik namelijk niet vrolijk.
De dag verder vroeg begonnen. Omdat ik dit jaar nog niet genoeg voor mijn kiezen heb gekregen kreeg ik vorig week het bericht van de verhuurder van het kantoorpand te horen dat we moeten verhuizen. Dus sinds vorige week op zoek geweest naar een ander onderkomen en gevonden. Vandaag dus al bezig geweest met afspraken maken met de collega’s en heb ook al wat spullen verhuisd. Vandaar dat we dus later zijn gaan eten. Morgenvroeg ga ik weer verder. Op zich niets mis mee want nu heb ik weer iets om handen.
Na het avondeten nog even gewerkt. De administratie\boekhouding bijgewerkt. Ik zie nu dat het 22:15u dus het is mooi geweest voor vandaag. Hopelijk is mij een nachtrust zonder hikken gegund zodat ik morgen weer fris aan de bak kan om te verhuizen.
Oh ja, ook nog twee kaarten ontvangen. Eén van W. en F. naar aanleiding van de uitslag van de PET scan, de andere van Oom J. en Tante W. erg lief. Ik kan het maar niet genoeg vertellen dat deze kleine attenties een hoop doen voor mij. Over dit onderwerp wil ik nog steeds een apart artikel over schrijven.
Sampai besok