stemming >:-( / 57 kg
Gisteren heb ik mezelf letterlijk van de bank geplukt en mezelf gedwongen niet toe te geven aan de dip waarin ik verkeer. Op de fiets gestapt en naar de sportschool gefietst. Aldaar aangekomen een uur gesport en weer naar huis. In totaal zo’n 20 km gefietst. Dit verkrachtte lijf heeft me niet in de steek gelaten. Het fietsen en sporten ging goed. Ik was bang dat vermoeidheid ook een lichamelijk iets was. Dat is gelukkig niet het geval. Het zit dus volledig in het hoofd. Alweer…..
Vanochtend ben ik naar het ziekenhuis geweest voor een afspraak met de verpleegkundige oncologie. Inmiddels een wederkerend ritueel voor een chemokuur. Tegen de dame gezegd dat ik last heb van mijn borst met diep ademhalen. Iets wat mij doet herinneren aan het begin van deze ellende. Hoe dan ook er is mij geadviseerd om alles te melden dus dat doe ik dan ook. Het fijne van deze verpleegkundige is dat ze in ieder geval luistert en daadkrachtig is. Ik heb haar verteld dat het voor mij enigszins moeilijk is om ieder pijntje of raar gevoel te scheiden zonder het in relatie te brengen met de kanker. In ieder geval ik moest door naar oncoloog dr. B. Hij vond dat er een longfoto gemaakt moest worden en vroeg zich meteen af waarom er geen CT scan was gemaakt. Dit hoort bij het protocol van de H10 trial waar ik in zit. Ook daar is gelijk een afspraak voor gemaakt. Lees verder “Bezoek ziekenhuis”