stemming >:-( / 57 kg
Gisteren heb ik mezelf letterlijk van de bank geplukt en mezelf gedwongen niet toe te geven aan de dip waarin ik verkeer. Op de fiets gestapt en naar de sportschool gefietst. Aldaar aangekomen een uur gesport en weer naar huis. In totaal zo’n 20 km gefietst. Dit verkrachtte lijf heeft me niet in de steek gelaten. Het fietsen en sporten ging goed. Ik was bang dat vermoeidheid ook een lichamelijk iets was. Dat is gelukkig niet het geval. Het zit dus volledig in het hoofd. Alweer…..
Vanochtend ben ik naar het ziekenhuis geweest voor een afspraak met de verpleegkundige oncologie. Inmiddels een wederkerend ritueel voor een chemokuur. Tegen de dame gezegd dat ik last heb van mijn borst met diep ademhalen. Iets wat mij doet herinneren aan het begin van deze ellende. Hoe dan ook er is mij geadviseerd om alles te melden dus dat doe ik dan ook. Het fijne van deze verpleegkundige is dat ze in ieder geval luistert en daadkrachtig is. Ik heb haar verteld dat het voor mij enigszins moeilijk is om ieder pijntje of raar gevoel te scheiden zonder het in relatie te brengen met de kanker. In ieder geval ik moest door naar oncoloog dr. B. Hij vond dat er een longfoto gemaakt moest worden en vroeg zich meteen af waarom er geen CT scan was gemaakt. Dit hoort bij het protocol van de H10 trial waar ik in zit. Ook daar is gelijk een afspraak voor gemaakt.
Lekker dus, dat heb ik weer! Gewoonweg vergeten. Precies de acties bij de juiste persoon! Dit soort domme fouten zet mijn negatieve stroom van denken nog meer in beweging. Om jullie maar een idee te geven, ik was al niet zo overtuigd van de uitslag van de PET scan en nu dus helemaal niet. Stel dat de CT scan iets anders laat zien? Kunnen jullie mijn manier van denken al volgen? Dus ik zeg tegen dr. B.: “……..maar de PET scan overtreft toch de CT scan?….” “…..Nee zegt dr. B. dat is nu nog niet het geval misschien later in de toekomst…..”
Met andere woorden de CT scan levert dus ook inzicht. Voor mij betekent dit weer een stukje onzekerheid erbij voor de komende twee weken! Dit is echt balen! Moedeloos word ik hiervan. De longfoto is al gemaakt. Daar wordt vandaag nog naar gekeken. Geen bericht is goed bericht. Verder heb ik de bloedwaarden gezien. Ik ben vandaag zolang in het ziekenhuis geweest dat de waarden ook al bekend zijn. In principe weer goed. Dus ik mag maandag aanstaande weer voor chemo nummer 6. Dat is in ieder geval goed.
Vandaag kreeg ik nog een email van R. met daarin een link naar een artikel over beweging en kanker. Zeker weet ik het niet maar ik heb het artikel al eerder gelezen. Dat doet er verder niet toe maar waarom het gaat is dat min of meer bevestigd wordt dat sporten en kanker goed samengaat! Sterker nog belangrijk is in het helingsproces. Geloof me, dat wat er is geschreven klopt! Tenslotte spreekt hier nu een ervaringsdeskundige…